Uitdagingen bij de omgang met medische gegevens

Angelique Reitsma
Er zijn nogal wat wetten en richtlijnen die het werk van een medisch adviseur bepalen. Er zijn de Wet BIG (Wet Beroepen Individuele Gezondheidszorg), de Wet op de Medische Keuringen (WMK), de Wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst in het Burgerlijk Wetboek, en Europees is er de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG). Al die regelingen trekken gezamenlijk de ‘harde perklijnen’ voor de werkzaamheden van de medisch adviseur. Voor medici is er de KNMG (Koninklijke Nederlandse Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst) die ook richtlijnen uitbrengt. Eén richtlijn die voor medisch adviseurs van aanmerkelijk belang is, is de recent vernieuwde richtlijn ‘Omgaan met medische gegevens’.
Artsen werkzaam als medisch adviseur dienen tevens bekend te zijn met de professionele codes van hun beroepsverenigingen. De Nederlandse Vereniging van Geneeskundig Adviseurs Verzekeringszaken, de GAV, heeft haar Beroepscode en de Werkgroep Artsen Advocaten, de WAA, eveneens.
Voorts is er voor de gehele branche de Gedragscode Behandeling Letselschade (GBL) en zijn Medische Paragraaf. De Medische Paragraaf beschrijft welke waarden en verantwoordelijkheden centraal staan in de behandeling van een letselschadezaak en tot welke morele normen zij aanleiding geven. De GBL formuleert die normen als gedragsregels voor partijen. Voorgaande is vergelijkbaar met het doel en de context van de Gedragscode Openheid Medische Incidenten (GOMA), waarvan binnenkort een nieuwe versie uitkomt. De GOMA bestaat uit twee delen: in deel A vinden zorgaanbieders aanbevelingen voor een zorgvuldige reactie direct na een medisch incident; deel B bevat aanbevelingen voor de behandeling van verzoeken om schadevergoeding na medische incidenten.
Voor medisch adviseurs die voor een verzekeraar werken is er daarnaast de Gedragscode Verwerking Persoonsgegevens Financiële Instellingen uit 2010.
Sommige van deze voorschriften werken synergetisch, maar tussen sommige directieven is er helaas ook onderlinge tegenspraak, hetgeen tot aanhoudende discussie en onenigheid leidt.
In deze bijdrage bespreekt de auteur deze regelingen, codes en best practices. Opdat de medisch adviseur ‘in transparantie, voortvarend, met ieder de toegang tot dezelfde medische gegevens, bewust van hun onbewuste valkuilen en gewapend met de juiste machtigingen’ kan adviseren.

Bron: 
Letsel & Schade 2019, afl. 1, p. 23-29