Verkeersrecht 2026-5

Op 2 maart 2024 vond een verkeersongeval plaats tussen een Mercedes en een BMW. De Mercedes was eigendom van eiser X en werd bestuurd door zijn zoon A. Ongeveer anderhalf uur na het ongeval bleek uit een ademanalyse dat A 660 µg/l alcohol in zijn adem had, wat overeenkomt met 1,5 promille alcohol in het bloed. Hiermee was de wettelijk toegestane van 0,5 promille ver overschreden. De Mercedes was allrisk verzekerd en was in opdracht van de cascoverzekeraar ABN AMRO door CED onderzocht. De auto was total loss verklaard en de schade was vastgesteld op € 33.605,-. De BMW was WAM-verzekerd bij

Op 7 januari 2024 rond 1:40 uur ’s nachts botsten op het kruispunt van de Van Woustraat en de Stadhouderskade in Amsterdam een Mercedes en een fatbike op elkaar. De Mercedes werd bestuurd door eiser X en de fatbike door gedaagde A. Beide voertuigen raakten beschadigd. Sinds 21 december 2023 geldt op dat deel van de Van Woustraat een inrijverbod voor auto’s, enkel trams en fietsers zijn daar toegestaan. X overhandigde een aanrijdingsformulier en stelde A aansprakelijk voor de schade. De rechtsbijstandsverzekeraar van X, Allianz, sommeerde A € 4.583,29 te betalen. A betwist de vordering en de

In deze zaak staat centraal hoe de rechtsverhouding tussen partijen gekwalificeerd dient te worden. De kwalificatie is namelijk bepalend voor de vraag of verweerder A aansprakelijk is voor de letselschade van eiseres X. A exploiteert een eenmanszaak die zeilreizen organiseert en treedt daarbij zelf op als schipper. Hij is voor aansprakelijkheid verzekerd bij Achmea. Tijdens een door hem georganiseerde zeilreis in de Caribische Zee kreeg X een ernstig ongeval. Zij liep hierbij een traumatische dwarslaesie op. X heeft een verklaring voor recht gevorderd dat A aansprakelijk is voor haar schade en

Zowel eiser X als verweerder A waren leden van de gemeentepolitie. Op 16 november 1978 namen zij als leden deel aan een judoles, onder leiding van een instructeur. Tijdens het oefenen van werptechnieken is A door een door X ingezette schouderworp zo ongelukkig terechtgekomen dat hij letsel opliep. Dit leidde tot een posttraumatisch cervicaal syndroom. Hiervoor heeft A op 13 juni 1990 X en de gemeente Eindhoven (hierna: de gemeente) gedagvaard. Hij vorderde de rechtbank hen te veroordelen tot betaling van f 63.904,46 voor zijn schade als gevolg van het ongeval. De rechtbank gaf A en de gemeente

Op 22 december 2016 raakte motorrijder X (geïntimeerde) betrokken bij een verkeersongeval. Het ongeval vond plaats bij een verkeersregelinstallatie die op rood sprong. A die met zijn auto voor X reed, kwam tot stilstand. X botste daartegenaan en werd vervolgens op de naastgelegen rijstrook aangereden door een auto bestuurd door B. Ten tijde van het ongeval was A WAM-verzekerd bij Achmea en B was WAM-verzekerd bij National Academic. X heeft aan het ongeval een dwarslaesie overgehouden. Hij is daardoor blijvend rolstoelgebonden en ondervindt verschillende bijkomende ernstige gezondheidsproblemen