medische aansprakelijkheid

Dit deelgeschil is ingesteld als tegenverzoek in een voorlopig deskundigenprocedure. Het betreft een medische aansprakelijkheidszaak waarin het ziekenhuis aansprakelijkheid gedeeltelijk heeft erkend. De verzoeker (de patiënt) in het deelgeschil wil dat het ziekenhuis een voorschot betaalt en de openstaande buitengerechtelijke kosten vergoedt. In geschil is in hoeverre het ziekenhuis gehouden is de kosten van rechtsbijstand van de patiënt te vergoeden. De rechtbank maakt onderscheid tussen kosten van het deelgeschil en kosten van rechtsbijstand in de voorlopig deskundigenprocedure. De kosten

In augustus 2003 is X (eiser) met een schotwond in de buik opgenomen op de intensive-careafdeling van het Academisch Ziekenhuis Maastricht (AZM). Tijdens zijn opname liep hij als gevolg van een medische fout ernstig hersenletsel op. AZM heeft aansprakelijkheid voor deze fout erkend. Bij arrest van 8 september 2015 heeft het hof AZM veroordeeld tot vergoeding van de door X geleden en nog te lijden schade. Daarna is de zaak doorverwezen naar een schadestaatprocedure. In het kader van deze procedure rapporteerde een deskundige in mei 2018 over de zorgschade van X. Daaruit bleek dat X aanvankelijk

Een patiënte heeft een ziekenhuis aansprakelijk gesteld voor een medische fout tijdens een operatie. Het ziekenhuis heeft vervolgens de patiënte gevraagd om toestemming om medische gegevens te delen met de medisch adviseur van hun aansprakelijkheidsverzekeraar. De advocaat van de patiënte heeft uitsluitend toestemming gegeven voor de medisch adviseur. Toch had een jurist die betrokken was bij de claim toegang tot haar medisch dossier. Het ziekenhuis kon niet vaststellen of de verwijten van patiënte terecht waren en heeft zich gewend tot de rechtbank. Naar aanleiding van deze situatie heeft de

Klaagster is een patiënt die een ziekenhuis en een behandelaar aansprakelijk heeft gesteld voor vermeende medische fouten. In het kader van deze aansprakelijkstelling heeft de verzekeraar van het ziekenhuis aan een gynaecoloog, tevens medisch adviseur, gevraagd een advies te geven over de behandeling. De advocaat van klaagster vroeg om een kopie van het advies, maar de verzekeraar weigerde dit en verwees naar het interne karakter van het advies. Daarop verzocht zij rechtstreeks de medisch adviseur om inzage, maar deze weigerde eveneens. Naar aanleiding hiervan heeft zij bij het Regionaal

X neemt deel aan psychomotorische therapie bij het UMCG. Bij de tweede behandeling, op 28 juni 2019, komt X tijdens een basketbalspel ten val. X loopt een breuk in zijn elleboog en een instabiele knie op. Voorafgaand aan het spel heeft de therapeut voorlichting gegeven over het basketbalspel en de spelregels. De therapie wordt voorlopig stopgezet en in januari 2020 wordt besloten om het contact te beëindigen. Bij brief van 27 maart 2020 stelt X het UMCG aansprakelijk voor het ongeval. Het UMCG zou als zorgverlener tekort zijn geschoten in zijn zorgplicht, omdat de therapeut betere voorlichting