VR 2018/183 Deelgeschil; gebrekkige opstal.

Verzoekster heeft tijdens een wandeling over een verhard pad op het terrein van Sint Maartenskliniek haar hoofd gestoten tegen een uithangend zonnescherm. Zij heeft daarbij letsel opgelopen. In deze procedure staat de vraag centraal of Sint Maartenskliniek aansprakelijk is voor de door verzoekster geleden schade. Niet in geschil is dat het pad en het zonnescherm opstallen zijn in de zin van art. 6:174 BW en dat Sint Maartenskliniek daarvan de bezitter is. Sint Maartenskliniek is risico-aansprakelijk indien deze opstallen gebrekkig zijn. Of dat het geval is, moet worden beoordeeld met inachtneming van de maatstaven van HR, 17 december 2010, Wilnis (ECLI:NL:HR:2010:BN6236) en HR, 4 april 2014, Reaal/Deventer (ECLI:NL:HR:2014:831), die inhoudelijk overeenkomen met de zgn. Kelderluikfactoren (ECLI:NL:HR:1965:AB7079). Bij het antwoord op de vraag of het pad voldoet aan de eisen die daaraan in de gegeven omstandigheden mogen worden gesteld, en dus niet gebrekkig is, komt het derhalve aan op de - naar objectieve maatstaven te beantwoorden - vraag of deze, gelet op het te verwachten gebruik of de bestemming daarvan, met het oog op voorkoming van gevaar voor personen en zaken deugdelijk is, waarbij ook van belang is hoe groot de kans op verwezenlijking van het gevaar is en welke onderhouds- en veiligheidsmaatregelen mogelijkerwijs en redelijkerwijs te vergen zijn. Naar het oordeel van de Rechtbank voldeed het pad niet aan de daaraan te stellen eisen. Het pad kon worden gebruikt als loopverbinding tussen de openbare weg en de hoofdingang van de kliniek en wekte qua uiterlijk, breedte en inrichting de indruk daarvoor ook bedoeld te zijn. De dwarsbalken van de zonneschermen hingen over de gehele breedte van het pad, over een hoogte van ca. 1,40 tot 1,60 meter. Weliswaar was dit voor een oplettend persoon goed zichtbaar, maar Sint Maartenskliniek diende ook rekening te houden met het voorzienbare risico dat een gebruiker van het pad niet steeds even oplettend zou zijn en niet steeds bedacht zou zijn op obstakels op ooghoogte. Voorts is evident dat in dat geval (bij een botsing) een aanmerkelijk risico op letsel bestond. Het feit dat dan wellicht ook sprake zou kunnen van eigen schuld aan de zijde van de voetganger, doet niet af aan het feit dat Sint Maartenskliniek rekening diende te houden met deze mogelijkheid (en speelt in deze procedure op uitdrukkelijk verzoek van partijen geen rol). Daarbij is ook van belang dat het gevaar relatief eenvoudig te voorkomen was geweest, door de zonneschermen op te trekken en/of het pad af te sluiten en te vervangen door een andere looproute. De Rechtbank verklaart voor recht dat Sint Maartenskliniek aansprakelijk is voor de door verzoekster geleden en nog te lijden schade.  

 

 

De volledige uitspraken en artikelen uit Verkeersrecht zijn beschikbaar voor abonnees.
In de rechter menubalk kunt u met uw emailadres en wachtwoord inloggen.

Nog geen abonnee? Klik op onderstaande button 'Abonneren' zodat ook u toegang heeft tot de meest recente uitgave en het archief van Verkeersrecht.

Abonneren