Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften

Aan betrokkene is een bestuurlijke boete opgelegd van € 250,- wegens het doorrijden bij een driekleurig verkeerslicht dat rood licht uitstraalt (feitcode R602). Betrokkene voert aan dat niet kan worden uitgesloten dat zijn voertuig vóór het verkeerslicht tot stilstand is gekomen. Volgens hem staat slechts vast dat hij de stopstreep heeft gepasseerd terwijl het verkeerslicht rood uitstraalde, hetgeen valt onder feitcode R620, waarvoor een boete van € 100,- geldt. Het hof oordeelt dat het aan betrokkene is om aannemelijk te maken dat zijn voertuig wel is gestopt voor het rood uitstralende

Op 27 april 2022 moest de betrokkene als motorrijder uitwijken om te voorkomen dat hij net als zijn voorgangers een noodstop moest maken. Tijdens deze manoeuvre haalde hij rechts in terwijl dit normaal verboden is. De betrokkene gaf direct bij staandehouding en schriftelijk aan dat hij afstand had gehouden en geen opzet had omdat het om een acute noodsituatie ging. In eerste aanleg legde de officier van justitie een sanctie van € 250,- op die door de kantonrechter werd gematigd tot € 187,50, wegens schending van de hoorplicht. Het hoger beroep werd ingesteld door de betrokkene met verzoek tot

De betrokkene stelde beroep in omdat de officier van justitie niet tijdig had beslist op zijn administratief beroep in een Wahv-zaak. De rechtbank behandelde de zaak in een meervoudige kamer en verklaarde het beroep niet-ontvankelijk. Het hof oordeelt dat wet niet voorziet in de mogelijkheid van meervoudige kantonrechtspraak. Gelet hierop is de beslissing van de rechtbank nietig. Het hof stelt vast dat de officier van justitie te laat heeft beslist. Nadat de beslistermijn was verstreken, heeft de gemachtigde van de betrokkene de officier van justitie in gebreke gesteld. Omdat vervolgens niet

Aan de betrokkene is een administratieve sanctie opgelegd vanwege het vasthouden van de mobiele telefoon. Bij de staandehouding verklaarde zij dat de telefoon wel vasthield, maar er niet actief op bezig was. De gemachtigde van de betrokkene voert aan dat deze verklaring niet gebruikt kan worden, omdat zij bij de staandehouding niet is gewezen op het recht op rechtsbijstand. Het hof oordeelt dat het recht op rechtsbijstand zo fundamenteel is dat dit ook in Wahv-zaken onverkort geldt en niet onder de 'Jussila-versoepeling' valt. Als een betrokkene in een Wahv-zaak een verklaring heeft afgelegd

Aan betrokkene is een administratieve sanctie opgelegd als bestuurder. De verbalisanten konden hem op het moment van de gedraging echter niet direct staande houden. Later zijn zij naar het adres van de kentekenhouder gegaan, waar zij hoorden wie had gereden. De bestuurder werd daarop door de verbalisanten herkend. De gemachtigde stelt dat de sanctie niet aan de bestuurder had mogen worden opgelegd, omdat diens identiteit niet aanstonds was vastgesteld. Volgens hem had de sanctie daarom aan de kentekenhouder moeten worden opgelegd. Het hof oordeelt dat de sanctie aan de kentekenhouder kán

Betrokkene heeft een administratieve sanctie gekregen vanwege het overschrijden van de maximumsnelheid op de autosnelweg. Hij kan zich niet vinden in het oordeel van de kantonrechter dat de gedraging geen voortgezette handeling vormt van de snelheidsovertreding die hij 16 minuten eerder heeft verricht. Verder voert betrokkene aan dat de kantonrechter de sanctie had moeten vernietigen, dan wel met ten minste 50 procent moeten verlagen vanwege schending van de hoorplicht. Het hof overweegt dat een verkeersdeelnemer voortdurend te maken krijgt met nieuwe verkeerssituaties, waarin hij alert dient

Betrokkene krijgt een administratieve sanctie opgelegd vanwege het rijden door een rood verkeerslicht. Deze sanctie wordt tweemaal verhoogd, eerst met 50% en daarna met 100%. De betrokkene betaalt de sanctie, inclusief de eerste verhoging, maar stelt administratief beroep in dat zich richt tegen de tweede verhoging. De officier van justitie verklaart dit beroep niet-ontvankelijk, waarna de betrokkene beroep instelt bij de kantonrechter. De kantonrechter overweegt dat tegen dergelijke verhogingen geen rechtsmiddel openstaat. Dat betekent dat de kantonrechter niet mag oordelen over de

Aan de betrokkene is een administratieve sanctie opgelegd van € 110,-. Omdat niet blijkt dat dat de gemachtigde van de betrokkene behoorlijk is opgeroepen voor de zitting van de kantonrechter, blijft het appelverbod buiten toepassing en is het hoger beroep ontvankelijk. In administratief beroep had de gemachtigde verzocht om te worden gehoord. De officier van justitie overwoog dat vanwege het grote aantal verzoeken om te worden gehoord, een groot aantal zaken – waaronder deze – zonder hoorzitting worden afgehandeld. Het hof heeft eerder geoordeeld dat dit een structurele schending van de

Betrokkene krijgt een administratieve sanctie voor het rijden door rood licht met een vrachtwagen. De gemachtigde van de betrokkene betwist de gedraging en voert aan dat het voertuig voorbij de verkeerslichten en half op de kruising tot stilstand is gekomen vanwege een file. De achterkant van de vrachtwagen is hierdoor geflitst. Naar de mening van de gemachtigde ten onrechte, omdat de vrachtwagen al voorbij de stopstreep en het verkeerslicht was. Het hof overweegt dat uit de aanwezige foto’s in het dossier blijkt dat de achterkant van de vrachtwagen rijdend de stopstreep is gepasseerd, terwijl

Het hoger beroep van de betrokkene is niet-ontvankelijk verklaard door een gebrek aan belang bij een inhoudelijke beoordeling, nu de inleidende beschikking houdende de administratieve sanctie is vernietigd. De toe te kennen proceskostenvergoeding dient te worden berekend aan de hand van artikel 13a Wahv. Door een wetswijziging bepaalt artikel 13a lid 2 Wahv sinds 1 januari 2024 dat de op basis van het Besluit proceskosten bestuursrecht toe te kennen vergoeding wordt vermenigvuldigd met factor 0,25 indien de bestreden administratieve sanctie wordt vernietigd of het sanctiebedrag wordt gewijzigd